Gdzieś, kiedyś, zawsze, wszędzie
Prapremiera debiutu dramatycznego Andrzeja Trzebińskiego Aby podnieść różę odbyła się w 1972 roku na małej scenie warszawskiego „Ateneum”. Napisana została 30 lat wcześniej — w 1942 r. - przez dwudziestoletniego wówczas żołnierza AK, członka konspiracyjnej grupy literackiej „Sztuka i Naród”, redaktora pisma o tej samej nazwie. W roku 1943 Trzebiński zginął w egzekucji ulicznej.
Jego utwór uzyskał wysoką ocenę krytyki teatralnej i literackiej, a tragicznie poległy dramatopisarz sławę najbardziej utalentowanego i oryginalnego obok Baczyńskiego prozatora i poety pokolenia „Kolumbów”. W 1975 r. sztukę Aby podnieść różę, której akcja rozgrywa się w kosmopolitycznym hotelu „Maroko” — gdzieś, kiedyś, zawsze, wszędzie — wyreżyserował w Teatrze Dramatycznym w Gdyni Tadeusz Byrski, przyjaźniący się w czasie okupacji z Trzebińskim. W bieżącym sezonie wystawia ten dramat Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, również w reżyserii Byrskiego.